احتکار

23:18 - 1396/12/21

- احتکار علاوه بر آنچه که در روایات آمده است فقط در غلّاتِ چهارگانه و در روغن حیوانى و روغن نباتى است، ولی هرچه را حاکم صلاح بداند می تواند ممنوع کند.

محتکر

به طور مسلّم، احتکار در شرع مقدّس نهی شده است. عدۀ زیادی از فقها نیز حکم به تحریم آن داده‌اند. امام خمینی در کتاب بیع خود می‌نویسد: «اقتضای اکثر روایات؛ حرمت احتکار است.» [1] و در روایات فرد محتکر را به صفت پستی بیان می دارند. امام علی(علیه السلام) می‌فرمایند: «احتکار رذیلت(پستى) است.» [2]
نکته قابل توجه در مورد احتکار این است که اگرچه حرمتِ احتکار بر اساس آنچه در روایات آمده و نظر مشهور، فقط در غلّاتِ چهارگانه و در روغن حیوانى و روغن نباتى است که طبقات مختلف جامعه به آن نیاز دارند؛ ولی حکومت اسلامى هنگامى که مصلحت عمومى اقتضا کند، حق دارد از احتکار سایر احتیاجات مردم هم جلوگیرى کند و اجراى تعزیر مالى بر محتکر در صورتى که حاکم صلاح بداند، اشکال ندارد.
مقام معظم رهبری در مورد موارد احتکار می فرمایند:
سوال: انبار كردن چه چيزهايى احتکار محسوب مى‌شود؟ و احتکار در چه مواردى است؟
ج) علاوه بر حرمت احتکارِ اغذيه عمومى مردم، هر چه که احتکار آن در قانون غير مجاز باشد، جايز نيست. [3]

پی‌نوشت:
1). امام خمینی، کتاب البیع، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، چاپ اول، 1421ق، ج ‏3، ص 611.
2). تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، تصنیف غرر الحکم، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ اول، 1366ش؛ الحیاة، ج 5، ص 627.
3). سایت نشر آثار مقام معظم رهبری، استفتائات، احتکار.

امتیاز: 
No votes yet

نظرات

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 115